over scones en schildpadvlei…

Hey Allen,

we zijn al weer een week verder en het wordt hier steeds drukker. Er zijn op dit moment ongelofelijk veel kinderen en sinds gisterenmiddag is Hannelore ziek. Het is dus onmogelijk om ieder kind de aandacht te geven die het verdient, maar gelukkig sta ik er niet alleen voor. Toch moet ik zeggen dat ik wat gefrustreerd raak door sommige mama’s.

Een van mijn patienten was serieus aan het vooruitgaan de laatste twee weken, maar sinds vandaag is de mama terug en ik merk al serieus veel achteruitgang (jawel, er kan veel gebeuren in een dag). Haar kind is twee jaar en een half, maar ze draagt het voortdurend op haar rug, waarvoor haar kind eigenlijk te oud is. Het moment dat ze begint te wenen wordt ze opgepikt en wanneer ze honger heeft wordt ze gevoed. Eigenlijk moet ze dus niets zelf doen, dit is typisch aan de cultuur hier. Maar de twee voorbije weken had ik net bereikt dat iedereen haar aan tafel zette om te eten en dat ze haar zelf lieten eten ( ook al duurt het veel langer en zijn haar kleren rapper vuil), had ik bereikt dat ze haar niet meteen oppakten wanneer ze startte met huilen, maar haar riepen om naar hen te kunnen… Vandaag heb ik het gevoel dat ik terug opnieuw moet beginnen, en dat is echt frustrerend. Voor de christenen onder jullie mag je ervoor bidden dat mijn contact met de moeder mag verbeteren en dat ik haar echt duidelijk kan maken wat normaal is voor haar leeftijd.

Voor de rest gaat alles goed. Ik ben begonnen met community work in the townships. Ik vind het zeer interessant ook al ben ik nog maar een keer geweest. Ik weet welk speelgoed het kind kan gebruiken en in welke omgeving ze leeft en kan nu een thuisprogramma voor haar uitwerken.

Dit weekend was een rustig weekend. Vrijdagavond gingen we naar goeie gewoonte eten in een leuk restaurantje, rafiki’s. Daarop volgde een avondwandeling aan het waterfront, die heel mooi is bij nacht.

Zaterdag organiseerde Vuyo een trip voor ons om wijn te gaan proeven in Stellenbosh. Hij pikte ons op om 12 u, samen met een andere Zuid-Afrikaan die ongelofelijk veel foto’s trok die dag, en een amerikaan die hier zijn stage kwam doen in zijn laatste jaar voor dokter. We hebben veel wijn geproefd en zelfs een fles rose gekocht van schildpladvlei. Daarna gingen we ook nog naar een bessenboerderij waar we scones met confituur en room aten, een heuse lekkernij als je het mij vraagt. De omgeving was weeral prachtig zoals je misschien later nog op de foto’s zult zien.

Dit weekend wordt een rustig weekend: vrijdag hebben we een braai (zo noemen ze een bbq hier) met al de vrijwilligers bij Adrian en Gerrida thuis, waar ik ongelofelijk naar uit zie want ik heb hun huis nog nooit gezien. Voor de rest van het weekend hebben we niets gepland behalve werken, maar ik ga zaterdag waarshijnlijk met Zelda the Canal Walk doen en ze wilt me ook meenemen naar een christelijke boekenshop zoals wij het goede boek hebben.

Jullie kunnen allemaal danken voor de tijd die we hier hebben en de vooruitgang die we zien bij de kinderen. Ook ben ik heel blij dat ik weer gezond ben.

Jullie kunnen allemaal bidden voor hannelore haar gezondheid, de ontwikkeling van de kinderen, al hun ziektes (HIV, TBC,postalcoholsyndrom…), de mama’s of de adoptieouders van de kinderen en ten slotte dat we door ons werk mogen geraken, want ik moet nog veel doen en hannelore ook.

Gods zegen daar in Belgie

Ciao

Sem